Sincap Ormanı
"Bu gün yine insanlar geldi," dedi Afacan. "Korudaki ağaçlara bakıyorlardı." "Onlara görünmediniz değil mi?" diye kaygıyla sordu anne sincap. "İnsanların ne yapacakları hiç belli olmuyor. Özellikle küçük insanlar hepimiz için çok tehlikeliler."
Kitap
Sincap Ormanı
Sayfa 1–2 / 99
SİNCAP ORMANI
BEKİR CANER
SİNCAP ORMANI
Yazarı: Bekir CANER
Yayına hazırlayan: Güner CANER
Düzenleme: Ali EĞERCİ
İSBN:978-605-60872-2-6
BİRİNCİ BÖLÜM
"Bu gün yine insanlar geldi," dedi Afacan. "Korudaki ağaçlara bakıyorlardı."
"Onlara görünmediniz değil mi?" diye kaygıyla sordu anne sincap. "İnsanların ne yapacakları hiç belli olmuyor. Özellikle küçük insanlar hepimiz için çok tehlikeliler."
"Öğretmenimiz de anlatmıştı," dedi Şirince yemeğini yerken. "Ama arkadaşlar okul çıkışında öğretmenimizi dinlemediler. Afacan da onlarla birlikte gitti."
Anne sincap, Afacan'a kırılmış gibi baktı.
"Babana söyleyeceğim," dedi üzüntüyle. "Son günlerde söz dinlemez oldun!"
"Ama anne çok iyi gizlenmiştik. Bizi görmediler bile!"
Anne sincap sesini çıkarmadı. Oldum olası insanlardan korkardı. Birkaç aylık yavruyken bir gün ellerine esir düşmüş, günlerce küçük bir kafeste hapsedilmişti. Güya sahibi olan insan onu korumuş, beslemişti. Her gün sevmediği yiyecekleri yemeye zorlanmış, çocukların ellerinde sürekli hırpalanmıştı. En sonunda hastalanmıştı. Ölmek üzere iken kaldırıp çöplüğe atmışlardı. Günlerce orada hasta yattıktan sonra güç bela iyileşebilmiş ve en yakın ormana sığınmıştı.
"Ne olursa olsun," dedi anne sincap. "Bir daha insanları gördüğünüzde hemen kaçacaksınız, söz mü?"
Ok tuşları veya sayfanın kenarına tıklayarak çevirin
Diğer eserler
