Araftaki Adam
Yalnız yaşayanlar her zaman kırılgandır. Bu kırılganlık bir kez ruha yerleşti mi günlük yaşamın her anında insanın yakasını bırakmaz. Hayat o anlarda çekilmez olur. Eşim ansızın çekip gittikten sonra sık sık bunalımlara girmeye başladım. Kırılgan oldum. Alıngan oldum. Deyim yerindeyse melankolik oldum. Bazı günler aniden hiçbir şeyden zevk almamaya başlıyor, sıkıntıdan patlayacak hale geliyordum. Üstelik bu halim bir türlü geçmek bilmiyordu.
Kitap
Sayfa 1–2 / 77
BEKİR CANER
ARAFTAKİ ADAM
Bekir Caner Kitaplığı
BEKİR CANER
ARAFTAKİ ADAM
ARAFTAKİ ADAM
Yalnız yaşayanlar her zaman kırılgandır. Bu kırılganlık bir kez ruha yerleşti mi günlük yaşamın her anında insanın yakasını bırakmaz. Hayat o anlarda çekilmez olur.
Eşim ansızın çekip gittikten sonra sık sık bunalımlara girmeye başladım. Kırılgan oldum. Alıngan oldum. Deyim yerindeyse melankolik oldum. Bazı günler aniden hiçbir şeyden zevk almamaya başlıyor, sıkıntıdan patlayacak hale geliyordum. Üstelik bu halim bir türlü geçmek bilmiyordu.
Yine böyle buhranlı bir anımda ne yaptığımı bilmeden yola çıktım. Hem de nereye gideceğimi bilmeden.
İçinde birkaç parça giysim olan küçük bir valizim vardı. Pasaportum, kimlik kartım, kredi kartlarım çantamdaydı. Tabletim, bilgisayarım ve günlük olarak kullanmak zorunda olduğum ilaçlar da yanımdaydı. Çoğu zaman diğer ihtiyaçlarımı yolda karşılardım.
Denizli'ye geldiğimde önce ne tarafa gideceğime karar veremedim. Bu sırada kollarım otomatik olarak direksiyonu İzmir'e doğru kırdı. Gideceğim yönü onlar belirledi. Üç dört saat kadar sonra İzmir'e varmıştım ama bu kez de canım burada kalmak istemedi. Yoğun bir trafik vardı. Gürültü desen kulaklarımı tırmalıyordu. Nefes bile alamıyordum. Bir dinlenme yerinde mola vermenin iyi olacağını düşündüm. Kısmen de olsa iç sıkıntım hafiflemişti. Aklım da başıma gelmeye başlamıştı.
Sola kaydırınca sonraki sayfa açılır
Diğer eserler
