Bir Kelebektin Uçup Gittin

BEKİR CANER

BİR KELEBEKTİN UÇUP GİTTİN

GÜNER CANER ANISINA

+

(Kitaptaki şiirler kaynak ve yazar ismi belirtilmek şartıyla izinsiz olarak kullanılabilir.)

BAZEN

Bazen insanlar içinde yapayalnızsındır,

Bazen dünyayı sırtlarsın omuzlarına

Bazen okyanusta bir zerre olduğunu düşünürken,

Kafanı taştan taşa çalarsın.

Ağlarken hıçkıra hıçkıra,

Ebabil kuşları mendil yetiştiremez,

Küllerinden doğan Anka kuşu misali

Kendi ateşinde yanar gidersin.

Kopkoyu bir yalnızlık içinde yüzerken,

Birden bir yüz gülümser sana,

Bir el bir kol uzanır ıssızlıklardan

Bu kez de ona kapılıp gidersin.

Zor senin işin dostum hem de çok zor,

Nereye ne kadar gidersin bilinmez,

Ederin nedir, değerin nedir sorulmaz,

Kul Bekir'i bir pula satar gidersin.

AVUN DELİ GÖNÜL AVUN

Anla artık,

Anla deli gönül.

Ölesiye sevdiğin çoktan uçtu,

Kelebek gibi,

Menzile vardı mı bilmiyorum ama

Çoktan kara toprağa,

Karışıverdi.

Hayaller kurmuştun gelecek üstüne,

Bir çift kelebek olup,

Sonsuzluğu uçacaktın,

Yanındaki sevgiliyle.

O sonsuzluğa kanat açarken,

Sen öylece,

Hıçkırıklar içinde

Bakakaldın.

Şimdi bu dünyada

Kanadın kırık,

Gönlün kırık,

Ellerin bomboş

Neyi bekliyorsun?

Kırık bir kalp, kırık bir kanat,

Avun deli gönül avun.

Bu ne biçim hayat.

GÖZLERİN

Ne güzel gözlerin var.

Baktıkça,

Aklımı alıyor.

Ne güzel gözlerin var,

Hep güzele, umuda, yarına bakar.

Gözlerin var ya gözlerin

Gönlüme,

Umut saçar.

Güzellik saçar,

Aşk saçar.

Gözlerinde sonsuz bir sevgi,

Sonsuz bir yaşam kaynağı var.

Beni deli ediyor,

Sarhoş ediyor,

Âşık ediyor.

Gözlerin var ya gözlerin,