Güneydeki Değirmen

GÜNEYDEKİ DEĞİRMEN

BEKİR CANER

YAZARI : BEKİR CANER

Yayına hazırlayan: Güner CANER

Yazışma adresi: Yücel Sit. B1 Blok 545 Sk No: 14

Selçuk Bey Mah. DENİZLİ

Canerbekir20@hotmail.com 0505 676 27 22

Redaktör Ali EĞERCİ (Türk Dili ve Edebiyatı Öğr.)

İSBN:978-605-60872-2-6

GÜNEYDEKİ DEĞİRMEN

BEKİR CANER

İLESAM (Bilim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği) ile AKÇAĞ Yayınevi'nin düzenlediği 2011 yılı İnceleme-Araştırma, Roman ve Hikâye Yarışmasında jüri özel ödülünü kazanmıştır.

Kurgu Roman

1920 yılının kasım ayının son günleri geldiğinde, değirmende çalışmaya başladığımın ikinci yılı da dolmuştu. Artık tek başıma koskoca değirmeni çekip çevirebiliyordum. Değirmenimizin adı köyden köye, kişiden kişiye değişirdi. Bazı köyler Uzunoluk değirmeni derken, bazı köyler, Güney değirmeni, kimileri Son değirmen veya Eski değirmen derlerdi. Benim için ise adı Güneydeki değirmendi. Bu adı severdim. Niye severdim, niçin severdim bilmiyorum.

Babam iki yıl önce kazaya uğramıştı. Ben o sıralarda Denizli'de idadide okuyordum. Ansızın köyden bir haberci gelmiş ve bana o acı haberi vermişti. Üç nolu değirmenin üst taşını değiştirmeye çalışırken taş üzerine düşmüş ve babam ağır yaralanmıştı. Ayrıca göğüs kafesindeki tüm kemikler kırılmıştı. Değirmendeki müşteriler onu taşın altından çıkardıktan sonra hemen köye götürmüşler. Annem de bir tanıdığı çok acele Denizli'ye göndermiş, benim hemen köye gelmemi istemişti.

Denizli ile bizim köyün arası bir günlük yoldu. İstasyona koşup ilk trenle Kaklık'a gelmiş, oradan da bir tanıdığın atını alarak dörtnala köye ulaşmıştım. Köye vardığımda babam kendini bilmez bir hâlde yatıyordu. Bana uyuduğu söylenmişti. Bu yüzden uyanmasını sabırsızlıkla beklerken bir yandan da ne yapabileceğimi düşünüyordum.