Karınca ile Arı

ÖZTÜRK TEKİN CANER

BEKİR CANER

KARINCA İLE ARI

Dede oğul oturduk,

"Halime Nine'nin masallarını okuduk.

Sonra aldık kavalı,

Yazdık bunca mavalı.

Masal masal man iki,

Kuyruğu var on iki.

On ikinin yarısı,

Tilki çakal derisi.

Yok mu bunun gerisi?

Az gittik uz gittik,

Denizli'den yola çıktık.

Hedefimiz Ankara,

Haydi, uğurlar ola.

Bindik aslı var astarı yok bir otobüse.

Direksiyonu verdik ehliyeti yok şoföre.

Şoför olmayan direksiyonu eline aldı,

Tekerleri yok otobüs yol aldı.

Otobüste otobüs hani. Altı yok üstü yok.

Koltuğunun kulpu yok.

Yoksa yok ne yapalım,

Hemen masala başlayalım.

KARINCA İLE ARI

-Çok ama çok çalışkan olmalı kişi,

Başkalarına da faydalı olmalı işi.-

Z

aman zaman içinde,

Kalbur saman içinde.

Cinler cirit oynarken,

Eski hamam içinde.

Bir bahçede kovanlar, kovanlarda arılar,

Arıların içinde de sevimli bir arıcık varmış.

Sabahtan akşama kovana

Bal özü, çiçek tozu taşırmış.

Çok ama çok çalışkanmış.

Masal böyle başlıyor,

Bakın neler neler oluyor.

Pırıl pırıl bir bahar sabahı,

Yıkanmış, taranmış bizim arı.

Heyecanla yeni güne başlamış,

Çiçek çiçek dolaşmış.

Kovana bal taşımaya başlamış.

Saatler sonraymış,

Öyle yorulmuş, öyle yorulmuş ki,

Kanatlarında güç, bacaklarında kuvvet kalmamış.

"Dinleneyim azıcık," demiş,

Demişte bir çiçeğin yanına inivermiş.

Mis kokular arasında,

Kendinden geçivermiş.

"Çekilsene yolumdan, utanmaz miskin hayvan!"

Sert bir ses, öfkeli bir nefes.

Arıcık irkilivermiş. Bakmış bir karınca,

Koskoca bir buğday tanesi sırtında.

Hiddetle söyleniyor.

"Özür dilerim. Bağışlayın," demiş.