Sakar Şakir

BEKİR CANER

SAKAR ŞAKİR

HER YAŞ İÇİN

SAKAR ŞAKİR

Yatsı namazından çıkan köylüler bir anda Ormancıların jipiyle karşılaştılar. Jip acı bir korna çalarak caminin önünden hızla geçip, yukarı mahalleye yönelmişti. Köylüler jipin arkasından merakla baktılar.

-Allah, Allah, dedi Muhtar. Bu saatte ormancıların köyde işi ne?

Meraklanmışlardı. Kahveye girip oturdular. Gözleri yoldaydı. Aradan yarım saat kadar geçmeden jip tekrar göründü. Tozu dumana katarak gelip kahvenin önünde durdu. Orman Müdürü aşağıya inerken onu tanıyan köylüler dışarıya koşuşturdular.

-Hoş geldiniz müdür bey, dedi Muhtar merakla. Hayrola bu saatte…

Müdür biraz sinirliydi. Cevap vermeden içeriye girdi. Boş bir masaya oturduğunda:

- Şakir'i getirdik, dedi öfkeli bir sesle. Yaralanmış.

-Yaralanmış mı? Ne olmuş ki?

Müdür Bey etrafına bakındı. Bu sırada kahveci de koşturmuştu.

-Çay içeyim, dedi Müdür. Sonra kahveciye sertçe baktı. Bana bak çayın iyi değilse hiç zahmet etme. Zaten bu gün nereye gittimse hep bayat çay verdiler.

-Hiç olur mu? diye kekeledi kahveciden önce muhtar. Ben şahidim az önce demledi.

Çay gelinceye kadar müdür somurtarak oturdu. Çay geldikten sonra önce bardağa baktı. Sonra bir yudum aldı. Damağıyla çayı tarttı. Beğenmiş olacak ki yüzü aydınlanıverdi.

-Elmadağ'da vurulmuş, dedi kısaca. Bunlar ava mı neye çıkmışlar. Sonra da çatışma çıkmış. Sizin Şakir felaket silah kullanıyormuş. Neredeyse vurmadık adam bırakmayacakmış. Çayından bir yudum aldı. Sonra birden ayağa fırladı. Hoşça kalın bile demeden jipe binip gitti.