Sensiz Olmuyor

BEKİR CANER

SENSİZ OLMUYOR

ADI OLMAYAN ŞİİRLER

Yayına hazırlayan: Güner CANER (Anısına)

İnan ki sensiz olmuyor.

1

Acıyı bal eylemek,

Çalıyı dal eylemek,

Dikeni gül eylemek,

Kolay mı sandınız.

Gülüm birden kurudu,

Dalım ansızın kırıldı,

Felek yârimi aldı,

Geriye ne kaldı?

Şimdi yanıyorum,

Yollara bakıyorum,

Gelir diyorum,

Döner diyorum,

Arar diyorum,

Kendimi oyalıyorum

Giden gelmiyor.

Umudum kalmadı.

Ansızın gitti,

Ne haber verdi,

Ne gideceğini hissettirdi.

Bir gece acelen varmışçasına gitti,

Ne olduğunu bilemedim.

Canım diyemedim,

Sarılmaya doyamadım,

Kendimi bulamadım,

Sevgililer gününe az kalmıştı,

Sana hediye alacaktım,

Süpriz yapacaktım,

Asıl süprizi sen yaptın

Oldu mu ya?

Herkes teselli ediyor,

Bir şeyler söylüyor.

Gönlüm kırık,

Ufkum kara,

Oldu mu ya?

Kul Bekir sonsuz yasta.

O giderken musallada,

Ne olurdu, ne olurdu,

Beni de yanına alsaydı ya.

2

Şu fani dünyadan çekip gidersem,

Arkamdan kimse karalar bağlamasın.

Karanlık bir zaman içinde yitip gidersem,

Beni anıp da efkâra dalmasın.

Bu dünyada işim ne diye düşünüyorum,

Bazen yaşıyor muyum diye soruyorum,

Herkes kendi âleminde mutluyken,

Karanlık köşelerde seni anıyorum.

Seherde bülbüller dertli ötüyor,

Sümbüller hoş kokular saçmıyor,

Benim için şu fani dünyada,

Artık hep gece, sabah olmuyor,

Kul Bekir ne söylesen, ne desen boş,

Bir hayal peşinde günlerce koş.

Bundan gayri beyhude akıp, beyhude coş,

Artık senin için yanan bir mum bile yok.

3

Bir seher dostun bahçesine vardım,

Gülleri boynu bükük, bülbülü susmuş,